تدوینگر تازه‌کار اغلب می‌خواهد همه فاصله‌ها را حذف کند تا ریتم برنامه سریع شود. نتیجه ممکن است صدایی فشرده و خسته‌کننده باشد. مکث طبیعی به شنونده فرصت می‌دهد جمله را بفهمد، تصویر ذهنی بسازد و برای بخش بعد آماده شود.
سکوت یک معنا ندارد
مکث پیش از پاسخ می‌تواند نشانه فکرکردن باشد؛ سکوت پس از یک خاطره سنگین، وزن عاطفی ایجاد می‌کند؛ و فاصله کوتاه میان بخش‌ها ساختار اپیزود را روشن می‌سازد. مدت و جای مکث باید با لحن روایت هماهنگ باشد.
چه زمانی سکوت را کوتاه کنیم؟
هر فاصله‌ای ارزش حفظ‌کردن ندارد. جست‌وجوی طولانی برای واژه، صدای ورق‌زدن بی‌هدف یا توقف ناشی از مشکل فنی ممکن است تمرکز را بشکند. هدف تدوین، حذف کامل نفس‌کشیدن و مکث نیست؛ هدف ساختن ریتمی طبیعی و روشن است.
با گوش تدوین کنید
پس از ویرایش، اپیزود را بدون نگاه‌کردن به موج صدا بشنوید. اگر جمله‌ها فرصت نشستن ندارند، چند مکث را برگردانید. اگر سکوت باعث می‌شود شنونده تصور کند پخش متوقف شده، آن را کوتاه کنید یا با صدای محیط بسیار ظریف پیوند دهید. سکوت خوب شنیده نمی‌شود، اما اثرش احساس می‌شود.
