خواندن داستان برای کودک فقط انتقال متن نیست. لحظه‌ای است برای ساختن توجه مشترک، شناخت احساس‌ها و تمرین گفت‌وگو. لازم نیست بزرگسال پس از هر صفحه پیام اخلاقی قصه را توضیح دهد؛ پرسش درست می‌تواند کودک را به کشف شخصی برساند.
پرسش‌هایی بدون پاسخ از پیش تعیین‌شده
به‌جای «قهرمان کار درستی کرد؟» بپرسید «اگر جای او بودی چه می‌کردی؟» یا «فکر می‌کنی الان چه احساسی دارد؟» پرسش باز به کودک اجازه می‌دهد از تجربه خودش کمک بگیرد و پاسخ متفاوتی بسازد.
اجازه بدهید قصه متوقف شود
کودکان ممکن است درباره یک تصویر یا واژه مدت زیادی حرف بزنند. این توقف مزاحم داستان نیست؛ بخشی از تجربه خواندن است. اگر کودک پایان دیگری پیشنهاد کرد یا شخصیت تازه‌ای ساخت، آن را جدی بگیرید و درباره‌اش کنجکاو باشید.
انتخاب مشترک کتاب
چند گزینه مناسب سن کودک فراهم کنید و اجازه دهید خودش انتخاب کند. تکرار یک کتاب محبوب نیز بی‌فایده نیست؛ کودک در هر بار شنیدن جزئیات تازه‌ای پیدا می‌کند و حس تسلط به دست می‌آورد. بهترین جلسه قصه‌خوانی جلسه‌ای نیست که همه صفحه‌ها تمام شود، بلکه زمانی است که کودک مشتاق گفت‌وگوی بعدی بماند.
